‘De geur van gebakken ei en bacon prikkelde in m’n neusgaten. Ik opende m’n ogen. “Rum, bacon en eieren jongen, rum, bacon en eieren, meer heeft een zeeman niet nodig,” hoorde ik Schele zeggen. Vanonder m’n stinkende deken loerde ik de kleine kamer rond. De storm was gaan liggen en een grauw daglicht verlichtte de ruimte. Schele drukte met een houten lepel zijn gebakken ontbijt in tweeën en schoof een deel op een oud porseleinen bord. “Hier eet op maatje, dat is goed voor je.” Ik nam een hap van het ei en spoelde het weg met het vocht uit de tinnen beker. Het brandde iets minder dan de vorige keer in m’n keel. Ik rilde en draaide me om. Ik dacht dat ik m’n naam hoorde roepen, maar viel weer in slaap.’

Een vervallen vissersplaats waar het altijd regent en waar de dronken dokter tussen al even dronken zeelui en schuinsmarcheerders zijn operaties uitvoert, vormt het decor van een rijke avonturenroman van de hand van Henk Schiffmacher. Een kleine scheepsjongen wordt op een dag door de barvrouw verkocht aan een gepensioneerde zeeman: Schele. De jongen – ‘Kleine mol’ genaamd – leert vanaf dat moment aan de hand van de tatoeages van de zeeman en diens scheepskist en plunjezak over het rijke zeemansleven van Schele.