- Bericht
- auteur(s)
- Gerelateerde boeken
Ontiegelijk veel lol

Na Nederland sinds 1975 met ’dialectpop’ te hebben bestookt, is er nu het jubileumboek over Normaal, de beruchte band uit de Achterhoek. Jan Colijn, journalist bij deze krant, beschrijft in ’Ik zeg oeh! 35 jaar deurdonderen’ opkomst en ontwikkeling van de groep die de Nederlandse plattelandsbevolking zelfbewuster maakte en verloste van het complex dat "alles uiteindelijk toch door die arrogante westerlingen wordt bepaald".
Bandleider Bennie Jolink autoriseerde het 170 pagina dikke standaardwerk. "Er is veel over ons geschreven, de teneur was meestal somber. Alsof ik altijd dronken was. In werkelijkheid hadden we vaak ook ’ontiegelijk’ veel lol. Die kant wordt eindelijk op waarde belicht.”
Normaal brak Hemelvaartsdag 1975 door op het popfestival in openluchttheater Lochem. Rebelse teksten in het dialect, dat was nog nooit vertoond! Jan Colijn: "Bennie Jolink is daarmee de grondlegger van dit genre. Vaak geïmiteerd, nooit geëvenaard.”
De schrijver ging niet voorbij aan de schaduwzijden. Een gesneuvelde spiegel in de Toppop-kleedkamer, het concertverbod op Terschelling, de reeks auto- en motorfietsongevallen van Jolink, een topless heilige maagd Maria "Branieschoppers, maar een boodschap hadden ze wel degelijk”, grijnst de auteur.
In het boek belicht cabaretier Herman Finkers – zelf afkomstig uit Almelo en dus wel gewend aan vooroordelen over ’die domme boeren’ – de prominente rol die Normaal vervulde in het bewustwordingsproces van plattelanders. Jan Colijn volgt de popgroep al twintig jaar. Zijn inlevingsgevoel is groot. Ook omdat hij zelf in zo’n ’wilde boerenband’, The Marshalls uit Haaksbergen, speelt. De auteur maakt als bassist elk weekeinde soortgelijke taferelen mee die de optredens van Normaal kenmerken. Dus veel alcoholgebruik onder het meedeinende publiek en groupies die hun borsten tonen aan de matadoren op het podium. Ook als Colijn en The Marshalls dorp of stad aandoen, vliegen de bh’s je om de oren
Rebellie
"In de beginjaren spatte de rebellie er werkelijk af”, zegt de auteur. "De vrijgevochten Jolink met enorme haardos, snor, bakkebaarden en pijpje bier aan de mond.” Dankzij Normaal werd ’boer’ een geuzennaam. In ’Ik zeg Oeh!’ worden 35 onstuimige jaren bloemrijk beschreven. Hoge pieken, diepe dalen. Want ook dat kenmerkte Normaal; tot aan diverse rechtszaken toe
Maar eind goed, al goed. Bennie Jolink werd Opa Ben. Liefdevolle grootvader van Freek, Joep, Luna, Novi en Noor. De wildebras van weleer verschoont luiers en heeft als ringtone voor zijn mobieltje ’OPA TELEFOON!’ gekrijst door zijn kleinkind.
"Het leven heeft meer diepgang gekregen”, aldus de zanger in ’Ik zeg oeh!’ "Nu ik grootvader ben, vind ik het voor het eerst niet erg meer om oud te worden. Vroeger was dat wel anders. Veertig? Afschuwelijk Die fysieke teruggang. Nu heb ik weer een doel. Alleen al om die kleinkinderen op te kunnen zien groeien, wil ik oud worden!”
Bandleider Bennie Jolink autoriseerde het 170 pagina dikke standaardwerk. "Er is veel over ons geschreven, de teneur was meestal somber. Alsof ik altijd dronken was. In werkelijkheid hadden we vaak ook ’ontiegelijk’ veel lol. Die kant wordt eindelijk op waarde belicht.”
Normaal brak Hemelvaartsdag 1975 door op het popfestival in openluchttheater Lochem. Rebelse teksten in het dialect, dat was nog nooit vertoond! Jan Colijn: "Bennie Jolink is daarmee de grondlegger van dit genre. Vaak geïmiteerd, nooit geëvenaard.”
De schrijver ging niet voorbij aan de schaduwzijden. Een gesneuvelde spiegel in de Toppop-kleedkamer, het concertverbod op Terschelling, de reeks auto- en motorfietsongevallen van Jolink, een topless heilige maagd Maria "Branieschoppers, maar een boodschap hadden ze wel degelijk”, grijnst de auteur.
In het boek belicht cabaretier Herman Finkers – zelf afkomstig uit Almelo en dus wel gewend aan vooroordelen over ’die domme boeren’ – de prominente rol die Normaal vervulde in het bewustwordingsproces van plattelanders. Jan Colijn volgt de popgroep al twintig jaar. Zijn inlevingsgevoel is groot. Ook omdat hij zelf in zo’n ’wilde boerenband’, The Marshalls uit Haaksbergen, speelt. De auteur maakt als bassist elk weekeinde soortgelijke taferelen mee die de optredens van Normaal kenmerken. Dus veel alcoholgebruik onder het meedeinende publiek en groupies die hun borsten tonen aan de matadoren op het podium. Ook als Colijn en The Marshalls dorp of stad aandoen, vliegen de bh’s je om de oren
Rebellie
"In de beginjaren spatte de rebellie er werkelijk af”, zegt de auteur. "De vrijgevochten Jolink met enorme haardos, snor, bakkebaarden en pijpje bier aan de mond.” Dankzij Normaal werd ’boer’ een geuzennaam. In ’Ik zeg Oeh!’ worden 35 onstuimige jaren bloemrijk beschreven. Hoge pieken, diepe dalen. Want ook dat kenmerkte Normaal; tot aan diverse rechtszaken toe
Maar eind goed, al goed. Bennie Jolink werd Opa Ben. Liefdevolle grootvader van Freek, Joep, Luna, Novi en Noor. De wildebras van weleer verschoont luiers en heeft als ringtone voor zijn mobieltje ’OPA TELEFOON!’ gekrijst door zijn kleinkind.
"Het leven heeft meer diepgang gekregen”, aldus de zanger in ’Ik zeg oeh!’ "Nu ik grootvader ben, vind ik het voor het eerst niet erg meer om oud te worden. Vroeger was dat wel anders. Veertig? Afschuwelijk Die fysieke teruggang. Nu heb ik weer een doel. Alleen al om die kleinkinderen op te kunnen zien groeien, wil ik oud worden!”
GEPLAATST: 11-05-2010
Ontiegelijk veel lol
Ontiegelijk veel lol


