Lees álles over de weg die het Nederlands elftal aflegde om in 2010 wereldkampioen te worden. Vandaag: Yolanthe als gastvrouw bij de Giro en haar gesprek met Wesley 's avonds:

"Het weekend van 8 en 9 mei 2010 was voor één voetbalvrouw in het bijzonder speciaal. Yolanthe Cabau van Kasbergen was de hele week ervoor al in Nederland. Op zaterdag 8 mei stond ze vroeg op om naar het parcours te gaan. Ze was een beetje bezorgd, niet om Wes, maar om de wielrenners die in hartje Amsterdam aan de eerste etappe van de Giro d’Italia moesten beginnen, een individuele tijdrit over ruim acht kilometer. Zij vroeg zich af wie er had verzonnen om de renners over de Amstel en het Waterlooplein te laten rijden. Het was wel een aardig idee om de Amsterdamse grachten en de gevels aan de wereld te laten zien, maar de veiligheid van de renners was toch ook een groot goed. Veiligheid was sowieso een thema in Casa Cabau, met het wk in het vooruitzicht. Er was veel onrust bij de spelersvrouwen over de trip naar Zuid-Afrika. Een jaar voor de aft rap van het wk had Henk Kesler, directeur betaald voetbal van de knvb, tijdens een uitzending van bnr Nieuwsradio gezegd: ‘Er zijn geen bussen, er zijn beperkt taxi’s, maar als wij nu aan de mensen daar of de ambassade hier vragen hoe alle fans vervoerd moeten worden, krijgen we als antwoord dat er alleen bussen zijn voor vips. Als we dan zeggen dat er ook duizenden gewone supporters zijn, is hun reactie: “We zien wel.” Verbijsterend.’ Nu zou het met het vervoer van de spelersvrouwen wel in orde zijn, maar hoe zouden ze daar langere tijd kunnen doorbrengen?

Er was besloten dat de spelersvrouwen gedurende de periode van de groepswedstrijden, zo’n veertien dagen, niet naar Zuid-Afrika zouden komen. Dat had ook te maken met de knvb, die bij dit wk (anders dan bijvoorbeeld tijdens het ek in Zwitserland) de reis en het verblijf niet gezellig had kunnen regelen. De afstanden waren te groot, er werd in drie verschillende steden gespeeld en het was dus lastig. Hoewel het besluit tot enige discussie met de spelers had geleid – met name Wesley Sneijder had geprotesteerd – hadden ze het uiteindelijk wel begrepen. Het alternatief dat de knvb had aangeboden, een verblijf van de spelersvrouwen bij het trainingskamp in Oostenrijk, vonden de spelers een prima oplossing. Yolanthe belde die avond uit haar Amsterdamse appartement met Wesley die zich in Milaan voorbereidde op de competitiewedstrijd tegen Chievo Verona. Jaren later herinnerde Wesley zich het telefoongesprek als volgt: Yolanthe: ‘Wessie stressie, hooooi, hoe gaat het daar? Ik ben zo blij, we hebben net de proloog achter de rug, weet je wel. En ik mocht erbij zijn toen het startschot viel. En voor deze ene keer heb ik de roze trui uitgereikt. En na de proloog zijn we met de jongens van de organisatie gaan eten en dansen in Amsterdam, weet je wel. Echt helemaal leuk!’ Wes: ‘Yo, wat vet! Ik ben zo trots op je. Ik hoop dat het wel goed gaat morgen, want jij zit in Nederland en ik in Milaan. Gelukkig zijn Jeff rey en Rodney hier. Weet je trouwens wat ik vorige week heb gedaan? Zaten we te eten bij Il Cariandolo en hadden we net ons favo gerechtje besteld, die gebakken Orbetello zeebaars in zeezout. Had ik met de kok afgesproken dat hij in die vis een horloge had verstopt. Jeff rey wist niet wat hij zag en Rodney verslikte zich bijna in zijn Principessa Gavia."