Duurzaam vlees, vis en gevogelte: herken het etiket!

Duurzaam vlees, vis en gevogelte: herken het etiket!


Vis en vlees - maar dan duurzaam
Duurzaam, ethisch verantwoord vlees en gevogelte bevatten grote hoeveelheden vitamine B12, D3, ijzer en zink, terwijl vette vis gezonde omega-3-vetzuren levert, die belangrijk zijn voor de gezondheid van je hersenen en de preventie van ziekten. Het is waanzinnig belangrijk dat je het beste vlees probeert te krijgen dat je kunt betalen; koop zo veel mogelijk lokaal en verzeker je ervan dat het dier in kwestie gewoon op een natuurlijke manier groot is geworden, goed is gevoed en een prettig leven heeft geleid. Steun als je dat kunt plaatselijke boeren en slagers – hun producten zijn meestal vele malen beter en lekkerder dan wat je in de supermarkt koopt en je levert meteen een bijdrage aan je eigen gemeenschap en kleine ondernemers. Hoewel dergelijk vlees, gevogelte en duurzame vis duurder zijn dan het gangbare spul uit de supermarkt, is de wetenschap dat het dier in kwestie diervriendelijk en gezond is opgegroeid dat echt wel waard. Eet liever een kleine portie verantwoord vlees of vis, of bijvoorbeeld minder vaak, dan regelmatig enorme porties massageproduceerd vlees. Je kunt de bioslager ook om goedkopere delen vragen en bijvoorbeeld botten gebruiken om bouillon van te trekken – zo bespaar je niet alleen geld, je gooit ook veel minder weg en je respecteert het dier door elk deel ervan te gebruiken. Van kop tot staart, zogezegd.

Wat zegt het etiket?
Ik weet dat het heel verwarrend kan zijn om te achterhalen wat je koopt, zeker waar het vlees, gevogelte en vis betreft. En – dit verrast je misschien – sommige termen zijn ook nog eens een tikje misleidend, dus lees voor je iets koopt goed de etiketten en zorg dat je geïnformeerd op pad gaat.

Grasgevoerd
Deze term wordt gebruikt voor dieren die volop de ruimte krijgen om te grazen, bijvoorbeeld in natuurgebieden en op natuurweiden, en die zoals de naam al zegt vooral gras eten – zoals ze in de natuur zouden doen. Koop vlees van grasgevoerde dieren als je rund- of lamsvlees wilt eten – de dieren zijn natuurlijker en diervriendelijker gehouden, en hun vlees bevat meer voedingsstoffen, met name omega-3’s. Het is dus gezonder dan vlees van graangevoerde dieren. Koop je varkensvlees, eieren of gevogelte, kies dan voor biologisch. Dieren die biologisch worden gehouden, mogen hun natuurlijke gedrag vertonen (bijvoorbeeld lekker in de modder wroeten) en mogen in hun eigen tempo groeien. Ook krijgen ze 95-100% biologisch voer en worden ze niet preventief volgestopt met antibiotica of hormonen. Je vindt biologisch  vlees, gevogelte en eieren bij grotere supermarkten, biologische slagers en boeren, en bij natuurvoedingszaken. Je kunt biologisch vlees herkennen aan de drie sterren van Beter Leven op de verpakking.

Scharrel
Het begrip scharrel is een beetje verwarrend. Veel mensen denken dat een scharrelkip lekker buiten loopt, maar dat is niet altijd het geval: scharrelkippen worden in stallen gehouden – in tegenstelling tot legbatterijkippen die in kooien leven – en hebben meer ruimte per dier. Ze zijn dus iets beter af, maar struinen echt niet de hele dag door een weide of op een erf. Vrije-uitloopkippen hebben wel meer bewegingsruimte. Je kunt de herkomst van eieren herkennen aan de codes die erop zijn gedrukt: 0 is biologisch (de kip is ook biologisch gevoerd en de snavel is niet gekapt), 1 is vrijeuitloop, 2 is scharrel en 3  is een kooi-ei.

Vis
Vette vissen zoals zalm, makreel, forel en sardien zijn vanwege hun omega-3-vetzuren een essentieel onderdeel van een gezond eetpatroon. Ik probeer zelf zo veel mogelijk duurzame vis te kopen; je kunt die herkennen aan het MSC-keurmerk bij wilde vis, of ASC bij kweekvis. Bij kweekvis, met name zalm, zijn in het verleden besmettingen met giftige stoffen aangetroffen en daarom ga ik altijd voor wilde vis. Het is overigens lastig om ‘goede’ vis bij een viswinkel of -kraam te herkennen; veel supermarkten hebben inmiddels een redelijk aanbod van vis met herkenbaar keurmerk.


Meer columns


Een lekker dik boek

Een lekker dik boek

Kookboeken, ik heb er wel een paar. Vol prachtige foto’s, heerlijke vertaalfouten en vlekkerige vodjes met mijn eigen recepten. Soms haal ik ze tevoorschijn, om na te kijken wat ook alweer de verhoudingen zijn voor een souff lé of gebakje. De handgekliederde papiertjes zijn lang niet altijd even leesbaar; eenmaal ontcijferd stop ik ze terug in het naslagwerk en probeer me te herinneren welke gulden middenweg ook alweer het best werkte.Kookboeken, ik heb er wel een paar. Vol prachtige foto’s, heerlijke vertaalfouten en vlekkerige vodjes met mijn eigen recepten. Soms haal ik ze tevoorschijn, om na te kijken wat ook alweer de verhoudingen zijn voor een souff lé of gebakje. De handgekliederde papiertjes zijn lang niet altijd even leesbaar; eenmaal ontcijferd stop ik ze terug in het naslagwerk en probeer me te herinneren welke gulden middenweg ook alweer het best werkte.

Zot van soep

Zot van soep

Zot van eten en in het bijzonder zot van soep. Wat in mijn studententijd begon als een bezoekje aan een soepbar in Brussel, ontaardde in een droom om zelf zo’n zaakje te starten. De interesse in alles wat met voeding te maken heeft, was er al van kinds af aan. Met de paplepel ingegeven, of beter gezegd: met de soeplepel! Omdat ik ook graag een diploma op zak wilde hebben, begon ik – met in het achterhoofd (ooit) de start van een eigen soepzaak – een opleiding voedings- en dieetleer.