BBQ Time!!

BBQ Time!!


Ik had het echt gezegd, nooit meer een BBQ-boek, want wat moet je na het schrijven van een bijbel. Er is echter nog zoveel dat ik niet heb verteld, en vooral nog zoveel wat jullie nog niet gemaakt hebben, dat ik ben gezwicht voor de vraag van mijn trouwe uitgever.

Bij de BBQ-workshops die ik de laatste jaren heb gegeven, viel het me op dat er nog steeds veel mensen zijn die nog niet helemaal weten hoe het allemaal werkt rond dat vuur. En dat is helemaal niet erg. Er zijn ook veel mensen die helemaal niet zo'n zin hebben om te barbecueën: hoop gedoe, risico, tijd, beetje eng... Welnu, vooral voor die mensen is dit boek. Ik heb geprobeerd het allemaal zo eenvoudig mogelijk te houden, simple dus, en niet te veel verschillende technieken te gebruiken, daar moet je maar een van mijn andere boeken voor kopen. Ook wat betreft de ingrediënten houden we het simpel, niet te veel en makkelijk verkrijgbaar (wel even naar slager, visboer of  groenteman). Wat ik wel van je vraag, is om te investeren in een beetje behoorlijke barbecue. En dan bedoel ik een barbecue met een klep, zodat je ook op lage temperatuur kunt garen en eventueel wat kunt roken.
Het was weer een feest om een boek te maken, niet alleen eenzaam achter mijn trouwe Apple, maar ook op locatie, want de eerdergenoemde trouwe uitgever kwam met het idee om eens op een andere locatie dan in mijn achtertuin te fotograferen. Dat hoefde hij maar één keer te zeggen en we zaten in Zuid-Frankrijk (in de winter, dat dan weer wel).
Hij ligt voor je, dank je wel voor het vertrouwen en ontzettend veel plezier.
Julius


Meer nieuws



Een kleine geschiedenis van een huisgemaakt restaurant

Een kleine geschiedenis van een huisgemaakt restaurant

Er was eens een Amsterdammertje – een kleine Piep – dat graag buiten speelde met bloemetjes, bijtjes, bomen en planten. Binnen stond ze het liefst in de keuken achter pannen heksenbrouwsels of zat ze boekjes in elkaar te knutselen. Groter groeide ze wel, echt veranderen deed ze niet, ze werd kok en wroette nog altijd graag in de aarde.

Koken was nog nooit zo leuk

Koken was nog nooit zo leuk

‘Daar stonden we dan, mijn zus en ik. Met 32 graden in de bloedhitte van Frankrijk op onze blote voeten mayomenaise te stampen. In van die grote, eikenhouten vaten en op de echte, traditionele manier. Heerlijk, dat vrije gevoel van oranje eierendooiers die als warme vla tussen je tenen door glibberen. Nog steeds krijg ik complimenten over mijn gladde voetjes. Zodra de lente zijn eerste zonnestralen laat zien, trek ik glunderend mijn sandalen aan. Dit is waar mijn liefde voor echt en authentiek eten is begonnen.