Blijf niet in de balansdag hangen

Blijf niet in de balansdag hangen


‘Op de gezonde toer’ is geen dieet, het is een levenswijze. Mijn levenswijze. Natuurlijk zijn er avonden waarop ik doorzak met vrienden en vriendinnen. Dat gebeurt, ik heb dat hartstikke nodig op zijn tijd. Ik schuif gewoon gezellig aan bij iemand zonder te weten wat het menu is. Ik eet fluitend toetjes zonder calorieën te tellen. Het zou toch belachelijk zijn als je jezelf dat niet zo nu en dan zou gunnen?

En het kán allemaal, dankzij de balansdagen. Het is een vreselijk woord, maar ik geloof er heilig in. Iets te veel gegeten voor je gevoel? Maak van de volgende dag een balansdag, waarop je minder eet en meer beweegt. De dag daarna doe je weer ‘normaal’. Een soort reset van je lichaam, compensatie, pas op de plaats, hoe je het ook wilt noemen. Het is wel de bedoeling (ik stá er zelfs op) dat je die dag daarna dus wel weer het gewone ritme oppakt en niet in die balansdag blijft hangen. Net zo goed als ik niet zou willen dat die losbollige dagen een gewoonte worden. In beide gevallen word je niet vrolijker. Ik probeer een beetje in het midden te blijven. Dan kun je het namelijk het langst volhouden en je krijgt exact het lichaam waar je je fijn bij voelt en wat goed bij jou past. Vertrouw daar maar op.

Bij balans hoort bewegen
Op een balansdag ga je extra bewegen. Heel goed voor je lijf en je hoofd wanneer je de dag ervoor iets ‘te hard’ bent gegaan. Van bewegen krijg je energie en zelfvertrouwen. Dus hijs jezelf in een leuk pakje, trek renschoenen aan en loop de deur uit. Van een halfuurtje rustig rennen knap ik al op.

Het blijft leuk
Op een balansdag kies ik voor licht verteerbaar voedsel. Geen zware maaltijden, geen snoep. Gewoon een beetje logisch nadenken over wat je eet. Sla de bakker over en duik niet het gangpad van de chips in, maar loop rechtstreeks naar de groente- en fruitafdeling. Je mag heus wel vis of vlees eten, zo streng ben ik nou ook weer niet. Een stukje kip of een gestoomd witvisje is namelijk hartstikke licht op de maag. Het moet wel leuk blijven. Dat is het motto.


Meer columns


Een boek over wild?

Een boek over wild?

Ja, echt: over wild. Het is het meest natuurlijke vlees, eigenlijk het ultieme scharrelvlees. Dit is dan ook hét boek voor mensen die hun eten serieus nemen, graag zelf koken en dan bij voorkeur kiezen voor ingrediënten die biologisch, natuurlijk, puur, lokaal en  seizoensgebonden zijn. En uiteraard voor de jager die het zelf geschoten wild het liefst zo lekker mogelijk op tafel wil krijgen.

Van amandelkrullen tot Zeeuwse speculaas

Van amandelkrullen tot Zeeuwse speculaas

Volgens mij is er geen land ter wereld met een rijkere koekjescultuur dan de onze. In elk gezin vind je een goedgevulde koektrommel, die rond koffie- en theetijd op tafel komt. Bij ons thuis was dat zeker het geval, en de koektrommel was een van de eerste dingen die ik als kind blindelings wist te vinden. We hadden twee koektrommels: eentje met de gewone koekjes voor doordeweeks en een met de luxere koekjes, speciaal voor de weekenden of als er bezoek kwam.