Een kookboek 'Zonder fratsen'

Een kookboek 'Zonder fratsen'


Toen ik het vierde, of misschien was ’t inmiddels wel het vijfde, mailtje in mijn inbox vond, was ik toch maar eens op de uitnodiging ‘om een kop koffie te drinken’ ingegaan. Baat het niet…

Nou, daar zaten we, in eetcafé Blek te Amsterdam. Aan de koffie en een broodje oude kaas zoals een goed broodje oude kaas hoort te zijn. Net als de koffie overigens. En ja, dat is belangrijk.
‘Hoezo, een kookboek maken, ik? Ik ben toch geen chef. Een chef is innovatief, creatief, origineel en soms zelfs revolutionair. Ik ben een enthousiaste thuiskok die elke dag gewoon lekker en verantwoord wil eten, maar zonder gedoe. Als ik iets bijzonders wil ga ik naar zo’n echte chef, geniet ik en verbaas me ongans en maak na afloop een diepe buiging. Jij nog een cappuccino?’

Maar ‘zonder fratsen’ was precies wat het moest zijn! Had-ie, de uitgever, ergens gelezen dat ik zo moe werd van het gedoe over ons dagelijks brood. (Oeps! Brood…) En dat gewoon gezond en lekker eten helemaal niet zo ingewikkeld is. En zo werd het een kookboek ‘zonder gedoe’. Een doe-maar-gewoon-eet-boek eigenlijk.

Verwacht dus geen hemelbestormende inzichten teneinde eeuwig jong, fit en strak te blijven. Wel een hart onder de riem door te laten zien dat elke dag lekker en verantwoord eten helemaal niet zo ingewikkeld is. Dat kan en wil je er niet bij hebben, naast je gezin, je werk en een sociaal leven.
Dus inclusief pasta, aardappelen en brood. Inderdaad, het trio dat naar het vagevuur is verbannen. Want kom op zeg, nooit meer een kruimige pieper of beetgaar krieltje?! Een lekker pastaatje of goed belegde sandwich?!

Lekker en gezond eten zonder je blind te hoeven staren op trends, hypes en superfoods die van eten een heilig moeten maken en van ons slaven van dieetgoeroes.

Laat je gezond verstand je goeroe zijn. Meer heb je niet nodig.

Anita Witzier


Meer columns


Regula's liefde voor Groot-Brittannië

Regula's liefde voor Groot-Brittannië

Al sinds ik klein ben, heb ik een fascinatie voor Groot-Brittannië. Die ontstond toen ik op vijfjarige leeftijd een kinderliedje hoorde waarin een beeld werd geschetst van een groen eiland met kastelen, prehistorische monumenten, indrukwekkende koninginnen, dappere ridders en mystieke wezens. Alles wat Engels was, maakte me blij. Mijn moeder en ik maakten uitstapjes naar de enige Engelse winkel in België om shortbread te kopen en keken naar historische drama’s en documentaires op de BBC.

 

Voeding? Nee joh: eten!

Voeding? Nee joh: eten!

Met ‘voeding’ zijn we de laatste jaren doodgegooid en suf over geluld. Met alle do’s en don’ts, hypes en trends. Over nieuwe wijn in oude zakken en oude slobbers in frisse verpakkingen… Wel of geen koolhydraten, gluten, antioxidanten, voedingssupplementen. Paleo. Rauw. Vegan. Met als voorlopig sluitstuk een vleesrevolte op angstaanjagend grote barbecues. Minder, minder? Ben je besodemieterd: meer, meer! Een rollercoaster waar ik kotsmisselijk uitstapte en elk gevoel voor richting kwijt was. Het consequent uitvoeren van De Tien Geboden is er niks bij. Met ‘voeding’ als alter ego voor regels en wetten heb ik mijn portie dus wel gehad. Liever heb ik het over eten. KLINKT ‘ETEN’ NIET VELE MALEN GEZELLIGER DAN ‘VOEDING’? Natuurlijk! Daarbij is eten een werkwoord, er gebeurt iets! Die voeding krijgen we er gratis bij.