Van haver tot gort

Van haver tot gort


Haver wordt vaak geassocieerd met Schotland, maar komt oorspronkelijk uit Zuidwest-Azië. Vroeger werd haver voor medicinale doeleinden gebruikt. Met de komst van haver naar landen in Noord-Europa, zoals Schotland, kwamen mensen erachter dat deze grassoort eigenlijk het beste gedijt in een matig, vrij nat klimaat en veel zomerlicht.

Haver heeft veel gezonde eigenschappen. Zo werkt het cholesterolverlagend. Dit komt doordat haver veel bètaglucanen bevat. Deze suikermoleculen zorgen er ook voor dat haver een lage glycemische index heeft. Hierdoor krijg je na een kom havermout geen sterke suikerpiek, die je bijvoorbeeld wel bij tarwe ziet. Verder bevat haver veel vezels, ijzer en mineralen als magnesium en zink. Haver is van zichzelf glutenvrij, maar kan soms toch besmet zijn met gluten uit tarwe, gerst of rogge. Dit kan tijdens oogst, transport, opslag of verwerking gebeuren. Haver is een relatief zacht graan, vergeleken met bijvoorbeeld spelt en rogge. De bètaglucanen komen vrij als je haver weekt, waardoor het lekker romig wordt en opzwelt.
Haver is in verschillende vormen te koop. In de supermarkt vind je meestal grove en fijne havervlokken en havergrutten. Het verschil zit hem vooral in de kooktijd en de structuur van de pap. Havergrutten zijn erg populair in Amerika, waar ze steel cut oats heten. De grutten zijn gesneden haverkorrels die daarna niet geplet worden. Bij havervlokken of havermout, zoals het ook wel wordt genoemd, is dat wel het geval. Grutten hebben meer bite en een nootachtige smaak. Je moet havergrutten wel eerst weken en langer koken. Hier in Nederland eten we vooral havervlokken, die overigens bijna net zo gezond zijn.
Ze bevatten een fractie meer calorieën en een beetje extra suiker, maar het verschil is nauwelijks merkbaar. 

Uit: Van haver tot gort, 60 paprecepten van Ingrid Hofstra


Meer columns


De bijbel van de Italiaanse keuken

De bijbel van de Italiaanse keuken

Wanneer je gevraagd wordt een boek te schrijven over de Italiaanse keuken dringt zich de vraag op: bestaat dé Italiaanse keuken eigenlijk wel? En kun je die vatten in één boek? Italië is pas sinds een slordige 150 jaar een eenheid. Tot die tijd waren het allemaal onafhankelijke, soevereine staatjes. Je kunt dan ook eigenlijk beter spreken van de Italiaanse regionale keuken. Wat we altijd weer fascinerend vinden is de enorme diversiteit in smaken en kookstijlen in Italië.

Mals groen

Mals groen

De warme voorjaarszon zou je haast het hoofd op hol brengen. Maar ook als sta je met een lijf vol lentekriebels overdag in een t shirt in de tuin, de nachten zijn nog vriezend koud, en dat kan nog wel een poos zo blijven ook. Dat betekent koelbloedige beheersing opbrengen. Je niet laten verleiden te vroeg te zaaien, maar wachten.