Het allerlekkerste gerecht

Het allerlekkerste gerecht


Regelmatig krijg ik vragen over de Marokkaanse keuken. De vraag die mij het meeste wordt gesteld, is wat ik nou het allerlekkerste gerecht vind. Ik kan eerlijk zeggen dat alle gerechten uit de Marokkaanse keuken mij gelukkig maken en dat komt doordat ik ermee opgegroeid ben. Bijna alle gerechten hebben voor mij een speciale betekenis; een mooie herinnering die eraan verbonden is.

Als ik dan tóch gedwongen word om een gerecht te kiezen, vind ik bastilla met kip het állerlekkerst. De combinatie tussen hartig (kruiden en specerijen), fris (ingelegde sinaasappels of citroenen), zoet (noten, suiker en oranjebloesemwater), smeuïg (gevogeltemengsel) en krokant (noten en filodeeg) maakt dit gerecht tot een ware smaakbom.

Voor de ongetrainde tong lijkt dit een onsmakelijk gerecht. Heel vaak heb ik van mensen te horen gekregen dat het een onmogelijk combinatie is.
Net zo vaak kreeg ik na het proeven van dit heerlijke gerecht van diezelfde mensen complimenten.

Een waar koningsmaal. Heerlijk recept van mijn moeder, geperfectioneerd door mij.


Meer columns


Lang leve de Franse keuken in Nederland.

Lang leve de Franse keuken in Nederland.

In mijn familie werd altijd heel veel gekookt. Alle familiefeesten bestonden uit grote diners, zodra er iets te vieren viel gingen we de keuken in. Mijn moeder nam me vroeger in Parijs altijd mee boodschappen doen. Ik was een beetje een zwak jongetje toen ik klein was en mijn moeder was altijd in de buurt.

Ik heb leren koken met een plank en een mes, oké, een pan was ook wel handig maar eigenlijk is dat alles wat je in de keuken nodig hebt. Nu lijkt het soms alsof keukens een soort laboratoria zijn waar wetenschappers hun werk doen. Terwijl het voor mij echt een ambacht is waarbij met de handen wordt gewerkt. Al het gereedschap wat nu in veel keukens aanwezig is hebben we echt niet nodig om lekker te kunnen koken. Een keuken vol met technologie vind ik niet fijn werken. Je ziet de laatste tijd ook schoorvoetend dat oude technieken weer meer en meer de overhand krijgen.

Heb je Italianen weleens over eten horen praten?

Heb je Italianen weleens over eten horen praten?

Het lijkt net of ze ruzie hebben, zo verhit en vol passie gaat het eraan toe. Dat komt omdat dé Italiaanse keuken eigenlijk niet bestaat. Italië bestaat als staat pas sinds 1870, daarvoor was het een ratjetoe van landen en kleine staatjes. Maar wat dit bijeengeraapte zootje deelde, was een culinaire traditie. Recepten die van moeder op dochter werden overgedragen. Elke streek, elk dorp en iedere familie heeft zijn eigen tradities, en o wee als je die in twijfel trekt.