Meten is weten

Meten is weten


Een van de belangrijkste onderdelen van het maken van cocktails is het correct afmeten van ingrediënten. Sommige mensen denken dat de beste bartenders op gevoel cocktails kunnen maken, net als topchefs op gevoel kunnen koken...

In zekere zin klopt dit ook wel en natuurlijk weet je op een gegeven moment wat een bepaalde hoeveelheid van een ingrediënt met de balans van de cocktail zal doen, maar juist wanneer je telkens beter wordt in het maken van drankjes, zul je merken dat je het telkens leuker vindt om de cocktails te perfectioneren. En hoe kun je werken naar iets wat in jouw ogen perfect is, als je het elke keer een beetje anders doet zonder deze veranderingen te controleren?

Het maken van cocktails wordt soms gezien als een ambacht en met een duur woord – en in mijn ogen ietwat overdreven – wordt ons beroep ook wel [c]mixology[/c] genoemd. Noem mij maar gewoon een bartender die graag lekkere cocktails maakt. Waar ik het wel mee eens ben, is dat ons beroep een vak is waarin je kunt blijven leren. Ik word elke dag uitgedaagd om te groeien en mijn vak te perfectioneren. Dit kan in mijn ogen alleen wanneer ik bijhoud wat ik daadwerkelijk doe. Ik schrijf al mijn recepturen op, houd aanpassingen daarin bij en ook mijn experimenten worden in een apart notitieboekje opgeschreven. Wat heeft dit voor zin als ik de ingrediënten vervolgens uit de losse pols bij elkaar gooi? Om smaken te leren kennen en om te begrijpen hoe ze zich tot andere smaken verhouden, moet je weten hoeveel je daadwerkelijk van de smaak hebt toegevoegd. En heb je eindelijk een killercocktail te pakken, dan wil je hem natuurlijk precies hetzelfde na kunnen maken. Afmeten dus!


Meer columns


Mosselvissers vissen twee, soms drie keer op hun waar

Mosselvissers vissen twee, soms drie keer op hun waar

Mosselvissers vissen twee, soms drie keer op hun waar: op mosselzaad, op halfwasmosseltjes en op volgroeide mosselen die in door de vissers afgebakende vakken
op de bodem van de Oosterschelde liggen. Deze percelen pachten de mosselvissers van de overheid. Voorheen visten de mosselvissers het zaad, kleine schelpjes, uit de Waddenzee.

Lang leve de Franse keuken in Nederland.

Lang leve de Franse keuken in Nederland.

In mijn familie werd altijd heel veel gekookt. Alle familiefeesten bestonden uit grote diners, zodra er iets te vieren viel gingen we de keuken in. Mijn moeder nam me vroeger in Parijs altijd mee boodschappen doen. Ik was een beetje een zwak jongetje toen ik klein was en mijn moeder was altijd in de buurt.

Ik heb leren koken met een plank en een mes, oké, een pan was ook wel handig maar eigenlijk is dat alles wat je in de keuken nodig hebt. Nu lijkt het soms alsof keukens een soort laboratoria zijn waar wetenschappers hun werk doen. Terwijl het voor mij echt een ambacht is waarbij met de handen wordt gewerkt. Al het gereedschap wat nu in veel keukens aanwezig is hebben we echt niet nodig om lekker te kunnen koken. Een keuken vol met technologie vind ik niet fijn werken. Je ziet de laatste tijd ook schoorvoetend dat oude technieken weer meer en meer de overhand krijgen.