Iets eenvoudigs super tasty maken

Iets eenvoudigs super tasty maken


Omdat ik sinds een paar jaar vaker thuis kook, ben ik steeds meer laagdrempelige receptuur gaan ontwikkelen. Thuis kook ik namelijk op een totaal andere manier dan in mijn restaurants, want mijn vrouw en kinderen zitten echt niet te wachten op zes bereidingen  van oesters. Simpelheid is het toverwoord; iets eenvoudigs super tasty maken, dat is en blijft niet alleen de grootste uitdaging, maar is uiteindelijk ook het mooiste wat je in de keuken kunt doen.

De gerechten in dit boek zijn allemaal meerdere malen bij ons op tafel verschenen. Niet tijdens kerst of een speciaal diner, maar gewoon: doordeweeks als ik een avond vrij ben. Het afgelopen jaar ben ik vaker thuis geweest dan normaal. Dat komt omdat 2017 voor mij een zeer heftig jaar was, vooral privé. Thuis zijn wordt dan nóg waardevoller – net als koken. Je terugtrekken op een plek waar je even tot rust kunt komen, je omringen met mooie spullen en lekker eten zijn voor mij daarom steeds belangrijker geworden. Je kunt je even focussen op het product, op iets zo goed mogelijk op tafel  zetten, op de mooiste bordjes en schalen uit de kast zoeken. Het is altijd een mega plezier om dat te ervaren, dat gevoel van schoonheid en smaak – en dat deel ik maar al te graag. Tijdens het koken denk je terug aan de toffe momenten, aan je laatste reis of trip.
Je moet even weg kunnen dromen, mijmeren, vooruitdenken, fantaseren..

Nu alle recepten voor me liggen, merk ik pas hoeveel klassiekers er in dit boek staan. Veel daarvan zijn gebaseerd op de keuken van mijn grote leermeester: mijn vader. Van een aspergesoepje tot een tiramisu en van lasagne tot een tournedos stroganoff… het zijn allemaal smaken van vroeger waar ik een twist aan heb gegeven. Ook in mijn restaurants neig ik meer en meer naar de klassieke keuken, want uiteindelijk is dat volgens mij waar het om draait. In mijn nieuwste restaurant AIRrepublic in Cadzand gaan we dan ook helemaal voor classic en eenvoudig. Man, ik vind dat zo lekker! Misschien is het ook wel de leeftijd, want nu ik wat ouder word, ga ik steeds vaker terug in mijn herinnering en dan komen de klassiekers automatisch bovendrijven. Daarbij gaat het niet om het  toepassen van allerlei ingewikkelde kooktechnieken, maar om eenvoudige bereidingen van mooie producten en dito smaken. Dat is misschien niet rock-’n-roll, maar wel zeer lekker.

Lieve groet,
Sergio


Meer columns


Lang leve de Franse keuken in Nederland.

Lang leve de Franse keuken in Nederland.

In mijn familie werd altijd heel veel gekookt. Alle familiefeesten bestonden uit grote diners, zodra er iets te vieren viel gingen we de keuken in. Mijn moeder nam me vroeger in Parijs altijd mee boodschappen doen. Ik was een beetje een zwak jongetje toen ik klein was en mijn moeder was altijd in de buurt.

Ik heb leren koken met een plank en een mes, oké, een pan was ook wel handig maar eigenlijk is dat alles wat je in de keuken nodig hebt. Nu lijkt het soms alsof keukens een soort laboratoria zijn waar wetenschappers hun werk doen. Terwijl het voor mij echt een ambacht is waarbij met de handen wordt gewerkt. Al het gereedschap wat nu in veel keukens aanwezig is hebben we echt niet nodig om lekker te kunnen koken. Een keuken vol met technologie vind ik niet fijn werken. Je ziet de laatste tijd ook schoorvoetend dat oude technieken weer meer en meer de overhand krijgen.

Heb je Italianen weleens over eten horen praten?

Heb je Italianen weleens over eten horen praten?

Het lijkt net of ze ruzie hebben, zo verhit en vol passie gaat het eraan toe. Dat komt omdat dé Italiaanse keuken eigenlijk niet bestaat. Italië bestaat als staat pas sinds 1870, daarvoor was het een ratjetoe van landen en kleine staatjes. Maar wat dit bijeengeraapte zootje deelde, was een culinaire traditie. Recepten die van moeder op dochter werden overgedragen. Elke streek, elk dorp en iedere familie heeft zijn eigen tradities, en o wee als je die in twijfel trekt.