Groenten & bonen als ontbijt

Groenten & bonen als ontbijt


Net als fruit, is het eten van groenten voor het ontbijt een vrij recent fenomeen. Althans, voor ons Nederlanders want in het oude Egypte was een relish van uien met brood een gangbaar ontbijt. Wortels, komkommers en olijven worden in het Midden-Oosten al eeuwen in de ochtend geserveerd. En ook Chinezen en Japanners eten groenten als ontbijt. In het Westen voegt men pas vanaf de negentiende eeuw voorzichtig wat paddenstoelen, uien en peterselie toe aan omeletten.

Ook tomaten doen in het Westen pas laat hun intrede op de ontbijttafel. In Amerika worden ze in het Zuiden vaak rauw en in plakken geserveerd met zout en peper en azijn en in het Noorden vaak warm, en de laatste decennia eigenlijk vooral in de vorm van ketchup.

 

Terug naar ons eigen landje. Want ook hier worden steeds vaker groenten en bonen bij het ontbijt geserveerd. Denk maar aan toast met avocado, spinazieshakes en aan Arabische ontbijtgerechten als shakshuka en hummus. In hotels zie je vaker en vaker groenten op het buffet, iets wat in landen als Israël al jaren de normaalste zaak van de wereld is. Volgens mijn collega Jigal Krant die gespecialiseerd is in de Joodse keuken heeft dat alles te maken met de opkomst van luxehotels in Israël en de spijswetten van de Joden.

Toen de staat Israël werd uitgeroepen nam het toerisme toe. Joden én niet-Joden van over de hele wereld wilden naar het beloofde land. Het resultaat was dat er talloze grote tophotels kwamen. Omdat de ontbijtbuffetten in alle grote hotels in Israël koosjer moeten zijn en er bij het ontbijt melk wordt geserveerd, mag er geen vlees in dezelfde ruimte worden neergelegd. Omdat de hoteliers vreesden dat de niet-Joodse gasten een ontbijtbuffet zonder vleeswaren nogal karig zouden vinden, stalden ze ter compensatie gigantische hoeveelheden groenten en fruit uit. Zin of onzin… het Midden-Oosten geldt wat mij betreft als het mekka van het groente-ontbijt. Vandaar dat in dit hoofdstuk veel recepten uit die regio zijn opgenomen.


Meer columns


Welke keuken zou je meenemen naar een onbewoond eiland?

Welke keuken zou je meenemen naar een onbewoond eiland?

Dat vroeg mijn kookgrage moeder mij vroeger weleens. ‘De Italiaanse’, antwoordde ik steevast. Als kind leek mij deze keuken met pizza, pasta en goddelijke gelato eentje die nooit zou gaan vervelen. Nu, enkele decennia later, zou ik dit antwoord niet meer zo geven. Ik kook de hele wereld over. Soms heb ik zin in paella, soms in pittige saté’s, soms in stevige Marokkaanse troostsoep. Hoewel ik nog steeds dol ben op Italiaans eten, is er zoveel meer bij gekomen. Het zijn gerechten en smaken die ik voor geen goud zou willen missen.

Een boek over wild?

Een boek over wild?

Ja, echt: over wild. Het is het meest natuurlijke vlees, eigenlijk het ultieme scharrelvlees. Dit is dan ook hét boek voor mensen die hun eten serieus nemen, graag zelf koken en dan bij voorkeur kiezen voor ingrediënten die biologisch, natuurlijk, puur, lokaal en  seizoensgebonden zijn. En uiteraard voor de jager die het zelf geschoten wild het liefst zo lekker mogelijk op tafel wil krijgen.