Zot van soep

Zot van soep


Zot van eten en in het bijzonder zot van soep. Wat in mijn studententijd begon als een bezoekje aan een soepbar in Brussel, ontaardde in een droom om zelf zo’n zaakje te starten. De interesse in alles wat met voeding te maken heeft, was er al van kinds af aan. Met de paplepel ingegeven, of beter gezegd: met de soeplepel! Omdat ik ook graag een diploma op zak wilde hebben, begon ik – met in het achterhoofd (ooit) de start van een eigen soepzaak – een opleiding voedings- en dieetleer.

Om alvast wat te kunnen sparen kluste ik op mijn vrije dagen bij in de keuken van een eetzaakje. Ik was direct verknocht aan het restaurantgebeuren, zette uiteindelijk toch mijn studies stop en werkte net zolang tot ik genoeg gespaard had om mijn eigen zaak te beginnen. In 2005 werd mijn droom realiteit. Nog altijd maak ik met evenveel passie en plezier mijn soepjes. Verschillende smaken en ingrediënten combineren in één kommetje, het blijft eindeloos boeiend!

Ik hoop dat deze soeprecepten je zullen inspireren om zelf aan de slag te gaan. Hier volgt een aantal suggesties om tot een goed resultaat te komen.

Allereerst: bij koken gaat het om genieten. Van het eindresultaat, maar ook van het kookproces. Als je er zelf van geniet, gaat je gerecht daar op de een of andere magische manier beter van smaken. Je gasten proeven de liefde die je erin stopt!

Koop altijd de beste ingrediënten die je kunt vinden. Dat soep wordt gemaakt van ingrediënten die van mindere kwaliteit zijn, is zowat de grootste misvatting ooit. Koop kraakverse groente en goed vlees en gevogelte, liefst biologisch. Hetzelfde geldt voor eieren. Kies voor zeezout in plaats van gewoon zout, en voor versgemalen zwarte peper, verse kruiden, goede boter en volle melk.

Natuurlijk kun je groente die al wat langer liggen ook heus gebruiken. Maar kies dan voor een soep die je na het koken pureert.

Ik heb alle soepen en hun toppings meerdere keren gemaakt. Maar als je er zelf aan begint, gebruik dan je gezonde verstand en vertrouw op je eigen goede smaak. Kijk, voel, ruik en proef, zodat je het recept naar eigen maatstaf kunt aanpassen. De tijd die nodig is om een ui te fruiten, hangt bijvoorbeeld af van de grootte, de soort, de hoeveelheid vocht, het formaat en de dikte van de pan, de kracht van de hittebron. Ook ovens verschillen onderling in temperatuur, zelfs die van eenzelfde merk. Pas de aanwijzingen in de recepten dus aan aan je eigen oven, als dat nodig is.

Kortom: gebruik mijn recepten als betrouwbare leidraad, maar volg je eigen intuïtie en smaak. Ga er altijd van uit dat een gerecht bedoeld is zoals je het zelf lekker vindt!

Heleen


Meer columns


Heb je Italianen weleens over eten horen praten?

Heb je Italianen weleens over eten horen praten?

Het lijkt net of ze ruzie hebben, zo verhit en vol passie gaat het eraan toe. Dat komt omdat dé Italiaanse keuken eigenlijk niet bestaat. Italië bestaat als staat pas sinds 1870, daarvoor was het een ratjetoe van landen en kleine staatjes. Maar wat dit bijeengeraapte zootje deelde, was een culinaire traditie. Recepten die van moeder op dochter werden overgedragen. Elke streek, elk dorp en iedere familie heeft zijn eigen tradities, en o wee als je die in twijfel trekt.

Welke keuken zou je meenemen naar een onbewoond eiland?

Welke keuken zou je meenemen naar een onbewoond eiland?

Dat vroeg mijn kookgrage moeder mij vroeger weleens. ‘De Italiaanse’, antwoordde ik steevast. Als kind leek mij deze keuken met pizza, pasta en goddelijke gelato eentje die nooit zou gaan vervelen. Nu, enkele decennia later, zou ik dit antwoord niet meer zo geven. Ik kook de hele wereld over. Soms heb ik zin in paella, soms in pittige saté’s, soms in stevige Marokkaanse troostsoep. Hoewel ik nog steeds dol ben op Italiaans eten, is er zoveel meer bij gekomen. Het zijn gerechten en smaken die ik voor geen goud zou willen missen.