Drank maken de wet

Drank maken de wet


Wees gerust, wijn en bier mag je gewoon zonder vergunning thuis maken. Ook voor het in elkaar knutselen van likeuren van gekochte wodka of brandewijn hoef je de douane niet op de stoep te verwachten. Zelf distilleren mag ook, mits je daar een vergunning voor hebt. Die kun je aanvragen bij de douane. Je moet er in elk geval voor zijn ingeschreven bij de Kamer van Koophandel.

Maar reken je als thuiswerkende zzp·er maar niet rijk. Zelfs als je je keurig houdt aan voorwaarden zoals het bijhouden van een goede administratie, mag je nog altijd niet thuis stoken. Een woonhuis mag namelijk nooit als een zogenaamde accijnsgoederenplaats worden aangewezen. Kortom, thuis distilleren mag niet. En ohja, een distilleerketel in huis hebben mag ook niet en er zelf een bouwen mag evenmin.

De reden dat dit allemaal niet mag, heeœ met accijns te maken. Als jij van aardappels of suiker 1 Œliter sterkedrank maakt en dat verkoopt, loopt de belastingdienst € 16,– Œaccijns mis. En dat wil de belastingdienst niet. Als je het toch doet, kunnen de gevolgen pittig zijn:
- Ben in je bezit van een stookketel: maximaal een boete ‘van de derde categorie’. Dat is € 8.100,–
- Probeer je actief accijns te ontduiken door je jenever onderhands te verkopen: maximaal een geldboete van de vierde categorie: € 20.250,–Œ of tot vier jaar gevangenisstraf.
- Word je betrapt met zelfgestookte drank waarover geen accijns is betaald, dan gelden vergelijkbare straffen als hierboven.

Nu heeœft het er alle schijn van dat de douane een (officieus) gedoogbeleid voert ten opzichte van hobbystokers. Ze hebben wel wat anders te doen dan jouw 50Œcc Red bull wodka in beslag nemen. Zolang jij je zelfgestookte borreltje op vrijdagavond gewoon zelf of met vrienden opdrinkt en er na het tweede glas niet stoer over gaat lopen doen op Facebook, of erger Marktplaats, is er waarschijnlijk niet veel aan de hand. Maar ook dan geldt nog altijd: zelf distilleren mag niet en als je het wel doet, is dat geheel voor eigen risico.

Mocht je toch plannen hebben om je nieuwe hobby te gelde te maken: in 1990 Œverscheen Tappen uit een geheim vaatje van Spapens en Horsten, over de geschiedenis van illegale alcoholstokerijen in Nederland. Het staat vol met prachtige verhalen over keukenstokerijen, nep-etiketten, spiritus drinken en oorlogsborrels.


Meer columns


Een lekker dik boek

Een lekker dik boek

Kookboeken, ik heb er wel een paar. Vol prachtige foto’s, heerlijke vertaalfouten en vlekkerige vodjes met mijn eigen recepten. Soms haal ik ze tevoorschijn, om na te kijken wat ook alweer de verhoudingen zijn voor een souff lé of gebakje. De handgekliederde papiertjes zijn lang niet altijd even leesbaar; eenmaal ontcijferd stop ik ze terug in het naslagwerk en probeer me te herinneren welke gulden middenweg ook alweer het best werkte.Kookboeken, ik heb er wel een paar. Vol prachtige foto’s, heerlijke vertaalfouten en vlekkerige vodjes met mijn eigen recepten. Soms haal ik ze tevoorschijn, om na te kijken wat ook alweer de verhoudingen zijn voor een souff lé of gebakje. De handgekliederde papiertjes zijn lang niet altijd even leesbaar; eenmaal ontcijferd stop ik ze terug in het naslagwerk en probeer me te herinneren welke gulden middenweg ook alweer het best werkte.

Zot van soep

Zot van soep

Zot van eten en in het bijzonder zot van soep. Wat in mijn studententijd begon als een bezoekje aan een soepbar in Brussel, ontaardde in een droom om zelf zo’n zaakje te starten. De interesse in alles wat met voeding te maken heeft, was er al van kinds af aan. Met de paplepel ingegeven, of beter gezegd: met de soeplepel! Omdat ik ook graag een diploma op zak wilde hebben, begon ik – met in het achterhoofd (ooit) de start van een eigen soepzaak – een opleiding voedings- en dieetleer.