Groenten & bonen als ontbijt

Groenten & bonen als ontbijt


Net als fruit, is het eten van groenten voor het ontbijt een vrij recent fenomeen. Althans, voor ons Nederlanders want in het oude Egypte was een relish van uien met brood een gangbaar ontbijt. Wortels, komkommers en olijven worden in het Midden-Oosten al eeuwen in de ochtend geserveerd. En ook Chinezen en Japanners eten groenten als ontbijt. In het Westen voegt men pas vanaf de negentiende eeuw voorzichtig wat paddenstoelen, uien en peterselie toe aan omeletten.

Ook tomaten doen in het Westen pas laat hun intrede op de ontbijttafel. In Amerika worden ze in het Zuiden vaak rauw en in plakken geserveerd met zout en peper en azijn en in het Noorden vaak warm, en de laatste decennia eigenlijk vooral in de vorm van ketchup.

 

Terug naar ons eigen landje. Want ook hier worden steeds vaker groenten en bonen bij het ontbijt geserveerd. Denk maar aan toast met avocado, spinazieshakes en aan Arabische ontbijtgerechten als shakshuka en hummus. In hotels zie je vaker en vaker groenten op het buffet, iets wat in landen als Israël al jaren de normaalste zaak van de wereld is. Volgens mijn collega Jigal Krant die gespecialiseerd is in de Joodse keuken heeft dat alles te maken met de opkomst van luxehotels in Israël en de spijswetten van de Joden.

Toen de staat Israël werd uitgeroepen nam het toerisme toe. Joden én niet-Joden van over de hele wereld wilden naar het beloofde land. Het resultaat was dat er talloze grote tophotels kwamen. Omdat de ontbijtbuffetten in alle grote hotels in Israël koosjer moeten zijn en er bij het ontbijt melk wordt geserveerd, mag er geen vlees in dezelfde ruimte worden neergelegd. Omdat de hoteliers vreesden dat de niet-Joodse gasten een ontbijtbuffet zonder vleeswaren nogal karig zouden vinden, stalden ze ter compensatie gigantische hoeveelheden groenten en fruit uit. Zin of onzin… het Midden-Oosten geldt wat mij betreft als het mekka van het groente-ontbijt. Vandaar dat in dit hoofdstuk veel recepten uit die regio zijn opgenomen.


Meer columns


Een lekker dik boek

Een lekker dik boek

Kookboeken, ik heb er wel een paar. Vol prachtige foto’s, heerlijke vertaalfouten en vlekkerige vodjes met mijn eigen recepten. Soms haal ik ze tevoorschijn, om na te kijken wat ook alweer de verhoudingen zijn voor een souff lé of gebakje. De handgekliederde papiertjes zijn lang niet altijd even leesbaar; eenmaal ontcijferd stop ik ze terug in het naslagwerk en probeer me te herinneren welke gulden middenweg ook alweer het best werkte.Kookboeken, ik heb er wel een paar. Vol prachtige foto’s, heerlijke vertaalfouten en vlekkerige vodjes met mijn eigen recepten. Soms haal ik ze tevoorschijn, om na te kijken wat ook alweer de verhoudingen zijn voor een souff lé of gebakje. De handgekliederde papiertjes zijn lang niet altijd even leesbaar; eenmaal ontcijferd stop ik ze terug in het naslagwerk en probeer me te herinneren welke gulden middenweg ook alweer het best werkte.

Zot van soep

Zot van soep

Zot van eten en in het bijzonder zot van soep. Wat in mijn studententijd begon als een bezoekje aan een soepbar in Brussel, ontaardde in een droom om zelf zo’n zaakje te starten. De interesse in alles wat met voeding te maken heeft, was er al van kinds af aan. Met de paplepel ingegeven, of beter gezegd: met de soeplepel! Omdat ik ook graag een diploma op zak wilde hebben, begon ik – met in het achterhoofd (ooit) de start van een eigen soepzaak – een opleiding voedings- en dieetleer.