cider van appels

cider van appels

Alle recepten zijn voor 5 liter. Je begint altijd met meer vocht, omdat je na de pulpvergisting volume verliest aan de pulp. Uiteindelijk houd je dan ongeveer 5 liter over. Aanvullen met sap of water kan altijd, of als je te veel hebt een tweede 1- of 2-liter batch maken in een pet-fles. De meeste vruchtenwijnen zijn het lekkerst als ze een beetje zoet zijn.

De methode voor het maken van appelcider is vergelijkbaar met die van wijn maken. Dus lees dat hoofdstuk nog eens.

Benodigdheden


  • vergistingsemmer met waterslot
  • vergistingsfles met waterslot
  • slang om te hevelen
  • zakdoek, kaasdoek of perszak om in uit te persen
  • champagne/ciderflessen of bier/beugelflessen of desnoods pet-flessen
  • in geval van flessen: kurken met korfjes
  • hydrometer/soortelijkgewicht(SG)-meter
  • optioneel: titreerset

Ingrediënten


  • 10 kilo goed rijpe appels, gemengd
  • half zakje cidergist
  • 1 gram sulfiet per 10 liter most (of de helft als je wilde vergisting en malolactische vergisting wilt)
  • optioneel: 3 gram pecto-enzymen en 2 gram rohament P per 10 liter
  • optioneel: suiker
  • optioneel: 0,75-1,5 gram tannine per 10 liter of 1-2 koppen sterke afgekoelde thee
  • optioneel: 1 eetlepel giststarter-activator (brouwwinkel)
  • optioneel: 6 gram gistvoedingsgzouten per 10 liter

Bereidingswijze


  • Laat de appels eventueel nog wat doorrijpen, hoe rijper hoe beter.
  • Was ze met water en snijd rotte plekken ruim weg.
  • Verpulp de appels (zie blz. XX).
  • Optioneel: voeg pecto-enzymen en rohament P toe.
  • Meet het suikergehalte, het moet minimaal 1040-1050 zijn, 1045-1060 is mooi, 1060-1070 is geweldig en >1070 is waarschijnlijk een meetfout. Voeg indien nodig, of gewenst, suiker toe.
  • Optioneel: meet het aantal grammen zuur per liter: circa 3-5 gram per liter is mooi. Vul eventueel aan met, bij voorkeur, appelzuur. Met calciumcarbonaat kun je eventueel het zuurgehalte verlagen.
  • Voeg 1 gram sulfiet per 10 liter pulp toe om wilde gisten en andere concurrentie te doden. Halveer dit als je wilde vergisting wenst.
  • Meng de tannine of thee erdoor.
  • Wacht 24 uur en maak ondertussen een giststarter (XX) als je geen commerciële giststarter-activator gebruikt.
  • Voeg de gestarte gist toe.
  • Optioneel: voeg voedingszouten toe.
  • Sluit af met een waterslot en roer minimaal elke dag.
  • Laat ongeveer een week fermenteren bij 15-20 °C tot het bubbelen in het waterslot ophoudt.
  • Pers de pulp uit met een kussensloop, kaasdoek of perszak.
  • Meet het suikergehalte nogmaals, dan weet je het alcoholgehalte. Reken je niet rijk. Tenzij je suiker hebt toegevoegd, zal een cider niet snel veel meer dan een procentje of 5 à 6 aan alcohol bevatten.
  • Laat de cider in een gistingsfles met waterslot een aantal weken-maanden klaren, idealiter bij een lage temperatuur (10 °C of lager). Franse cidermakers vinden het zelfs helemaal geen bezwaar als hun cider in wording in de lente bevriest en in de lente weer ontdooit. Hevel eens in de zoveel tijd de vloeistof boven de afhevelt en gooi de prut weg. Let op: het duurt vaak lang voor cider helder wordt. Gebruik eventueel kiezelzuur-gelatineklaring als je cider niet helder wil worden.
  • Bottel als de cider helder is, maar cider is wat boerser dan champagne en een waasje is geen ramp.
  • Voeg aan elke fles 2 tot 3 theelepeltjes suiker toe (10-15 gram per liter); als er nog voldoende suiker in de cider aanwezig is (SG > 1005) kun je volstaan met een frietseltje gistvoeding in plaats van suiker. De vergisting zal met nieuwe voedingsstoffen weer op gang komen.
  • Zet twee weken op kamertemperatuur weg om de gisting op fles op gang te laten komen en laat vervolgens gedurende minstens drie maanden op een koele plek (10-15 °C) verder rijpen. Drink binnen een jaar, cider laat zich niet zo vreselijk goed bewaren.